TROTS

Breestraat, ik sta stil,
kijk omhoog.
Bijbeltekst, opnieuw geverfd.
Voor iedereen, te lezen nu.
Mijn vader wilde dat.

Geslagen, geloofde hij.
In stille pijn, hij lacht.
God gaf alle woorden.
Luister jongen, lees!
Mijn vader las dat.

Heb ik hem gekend.
Te ver was hij, te ver.
Het woord was heilig.
Ook ik zou lezen.
Mijn vader wilde dat.

Ik luister op zijn knie,
en kijk omhoog.
Warmte, zijn lach.
Mijn moeder keek.
Vader, bijbel? Nee, niet dat.

Breestraat, ik sta stil,
draai mij om.
Bruut verraden, ’t vaderland.
Abrupt gestopt, het lezen.
Mijn leven wilde dat.

Joop Brussee

oktober 2020

[home] [verleden]