PARASIETEN

Toen ik de aankondiging las van de zoveelste politieke persconferentie over een aanhoudende pandemie dacht ik aan het derde bezoek een aantal maanden geleden, aan een vriend in de tropen. Die twee weken bij hem zal ik niet snel vergeten. Hij vergeleek voortdurend de jungle met de maatschappij met veel voorbeelden uit de politiek. Ik had nooit ambities gehad de politiek in te gaan ondanks dat een leraar mij op school had aangeraden dat wel te doen vanwege mijn diplomatieke gedrag. Ik hield van spel, maar de valse en vieze spelletjes in Den Haag trokken mij totaal niet.

Op een ochtend in zijn park stopte die vriend mij een grote kniptang in de handen en nam me mee naar een veldje waar een aantal bomen enkele meters van elkaar stond.
‘Ik zal je nog niet met de echte jungle laten kennismaken’, sprak hij, ‘je bent bang voor slangen en andere dieren, je luistert dan niet goed naar wat ik vertel.’
Hij vroeg me wat mij opviel bij de boom waarvoor wij stil hielden. De schitterende witte bloemen in de top half verborgen onder de takken die enigszins naar beneden buigen, zei ik meteen. Hij glimlachte en maakte stimulerende gebaren van doorknippen. Ik keek aan tegen het gekrioel van struikgewas rond de boom. Hij knikte aanmoedigend en wees naar de stam tussen het groen. Het viel me ineens op dat daar een keurig lopende grijsblauwe slinger omhoog draaide. Terwijl ik die doorknipte riep hij:
‘You are killing your darlings!’ Verbaasd draaide ik mij om.
‘Je hebt zojuist je prachtige witte bloemen doorgeknipt.’

Ik liet de schaar zakken. Lachend vervolgde hij over vergelijkingen met de politiek, zoals de prachtige beloften voor verkiezingen en schitterende vooruitzichten in de toekomst. Daarna wees hij mij op verstrengelingen in het struikgewas die moeilijk te ontwarren waren en sprak over belangenstrijd, zijn stokpaardje.
‘Vul de belangen zelf maar aan’, voegde hij eraan toe en keek omhoog bij de boom.
‘Die mooie bloemen laten je in een val trappen! Laat die nou net als parasieten het probleem zijn! De mooie struik draait als een slang rond de stam zoals een touw van een moordenaar om de nek van zijn slachtoffer die hij wurgt. Een symbiose waarin de parasiet verder leeft ten koste van de groei van de boom.


‘Ben ik die boom of de bloem?’, vroeg ik grappend terwijl hij een van de uitstekende slierten uit de groene massa trok. Hij reageerde niet. ‘Later’, zei hij, ‘kom ik alleen terug en kan de bruin geworden resten van die draaiende klimmer eenvoudig wegtrekken. Dan is de duivelse schoonheid verdwenen en de boom weer vrij.’ Hij legde uit dat ik te snel was gaan knippen op een plek recht voor mij zonder eerst goed te kijken. ‘Voor het grondig uitroeien van die mooie killing bloemen zul je de tijd moeten nemen. Vind die de wortels eerst.’
Ik knikte en dacht het te begrijpen. Enthousiast liep ik naar de volgende boom en ging met de tang op zoek naar een wurgbloem. Dat was moeilijker dan ik dacht. In de groene wirwar volgde ik een paar keer een spriet maar kwam telkens bij de stam van de boom uit. Mijn vriend volgde mijn acties op afstand en begon na verloop van tijd uitbundig te lachen.
‘Je hebt nog steeds niet het flauwste idee hoe het in de jungle toegaat.’

Verbaasd bleef ik hem aankijken.
‘Die parasieten zijn niet achterlijk. Sommigen zelfs heel slim. Waar jij nu naar kijkt is een vergroeiing. Zuiverheid zul je bij deze boom heel moeilijk vinden. Alles is met elkaar verweven. Alle takken lijken op elkaar zoals je hebt gemerkt.’
Ik opperde dat er dan geen probleem was. Een soort win – win situatie.
‘Had je gedacht’, zei hij, ‘het duurt even voor je gaat zien waar het met de oorspronkelijke boom heengaat. Helaas, dan ben je alweer vertrokken.’
Ik herinnerde me nog dat hij later een foto stuurde van die eerste boom. Bevrijd! stond op de achterkant. Geen groene kluwen meer maar een prachtig vrijstaande boom, die duidelijk gegroeid was en waar je op sommige plaatsen zelfs doorheen kon kijken, de takken waren omhoog gericht. Toen ik informeerde wat er van die andere, de verstrengelde was geworden was zijn reactie:
‘Die zag er op een gegeven moment niet meer uit. Ik heb hem uit zijn lijden verlost. Hoort meer thuis in de echte jungle.’

Joop Brussee

16 november 2020

puisten jungle

info