MOED

de sekte uit!

In de Kalverstraat kwam op een dag een vriendelijke jongeman op mij af: mag ik u iets vragen? De jongen blokkeerde mijn weg. Ik schudde het hoofd, begreep snel waar hij op uit was. In die tijd deed ik research voor een tv programma over sektes en het gevaar daarin terecht te komen. Jezelf volledig over te geven. Ik was dus gewaarschuwd. Vers in mijn hoofd zat het verhaal van een jongen die moedig uit een benauwde omgeving vol vreemde ervaringen ontsnapt was. Een Het verhaal van Lewis Carroll, Alice in Wonderland flitste kort door mijn hoofd. Alice, een onschuldig meisje kwam plotseling in een totaal andere, vooral vreemde wereld terecht.

Momenteel lukt het de media mondiaal oneindig veel mensen in een wurggreep van angst te houden. Net als in een sekte wordt zelf nadenken al anderhalf jaar onderdrukt. Eenzijdige informatie zal ieders hoofd in moeten: de overheid weet wat moet en bepaalt wat mag, alsof alle burgers kleine kinderen zijn. In de sociale media volgt censuur wanneer iemand heel gewoon een vraagteken bij een maatregel plaatst. Helaas ontgaat velen dat. Slim en snel is een soort staatsgreep vanuit emotie via de media uitgevoerd, te vergelijken met die overval op straat. Wat wist die ontsnapte jongen vooraf van sektes? Wie denkt bij het woord pandemie direct aan een aanslag, of aan Alice, of aan het innemen van je vrijheden door de overheid?

Alice stelde in Wonderland vragen maar liet vooral veel gebeuren, verbaasde zich telkens opnieuw. Kwam in de meest vreemde en onmogelijkste situaties terecht. Tijdens het verblijf bij de koningin vluchtte ze om onthoofding te voorkomen. Bang, tot ze zichzelf ineens op afstand door een sleutelgat vredig zag zitten slapen tegen een boom. Ze werd wakker, de achtervolgers verdwenen en met hen loste haar angst op. Iets dergelijks gebeurde bij de jongeman die met hulp van vrienden de kracht en vooral de moed had zichzelf te bevrijden uit die sekte.

Zijn jonge mensen in deze tijd meer weerbaar? Of trappen ze zelfs sneller in een slimme marketing? Stel je voor dat Alice in deze tijd wakker wordt tegen een stralingsmast, omringd door panelen en windmolens, met camera’s op haar gericht. In haar handen een mondkap, een ontsmettingsmiddel en een voorschrift hoe nu verder te moeten leven. Wat vreemd, waar is het bos gebleven? Ik zat toch tegen een boom? Of droom ik nog steeds? Hallo, is er iemand in de buurt aan wie ik dat kan vragen? Er kwam geen antwoord, ze hoorde alleen allerlei piepjes om haar heen.

Joop Brussee

17 augustus 2021

blogs

info