ONTDEKKING

onderzoek na onderzoek

De deur naar zijn werkzolder viel dicht. Dunci liep sneller dan gebruikelijk de trap af. In de grote keuken pakte hij een fles water uit de koelkast. Hij schonk achter de tafel met trillende handen zijn glas vol. Op dat moment kwam zijn vrouw binnen. Ze zag de licht rode kleur op zijn gezicht.
‘Ik heb iets ontdekt Marty.’
Regelmatig ontdekte hij iets, ze was eraan gewend. Wetenschap, geheel zijn wereld. Hij keek nooit om, wilde nooit aangerichte schade onder ogen zien. De onrust van vandaag paste in een patroon.
‘Oh’, reageerde ze laconiek en begon een van de twee tassen leeg te maken.
Hij liep naar het raam. Terwijl hij naar de bewolkte lucht staarde begon hij op zijn voeten te wiebelen, afwisselend raakten hielen en tenen de grond. Moest ze zich ongerust maken? Hem kalmeren? Ineens draaide hij zich om.
‘Later vertel ik meer. Eerst moet ik Bernard spreken.’

Het was niet druk in de clubruimte waar de middagzon nog juist naar binnen scheen. De meeste bezoekers kwamen meestal tegen de avond, sommigen aten daar. Ontspannen werd van gedachten gewisseld, zakelijke afspraken gemaakt, deals gesloten.
Dunci hoefde niet lang te wachten op zijn vriend. Hij vertelde over de voorlopige uitkomst van zijn nieuwste onderzoek.
‘Dat moet ik even tot me door laten dringen. Er staat ons dus volgens jou iets bijzonders te wachten.’
Dunci knikte. Beknopt gaf hij aan wat zich in de nabije toekomst ging afspelen. De ander knikte. Daarna vatte hij het verhaal in zijn eigen woorden samen.
‘Als ik het goed begrijp…..wordt het op aarde nog veel erger. Er is veel meer aan de hand dan alleen de berekende opwarming van de zon. Het aantal activiteiten op de zon daalt juist dramatisch. Historisch gezien luidt dat een koele periode in. Wat jij nu ontdekt hebt is dat de straling waar we steeds meer mee te maken krijgen als het ware wiebelend een afwisseling geven van opwarming en afkoeling. Door een complexe deken, een plasma van EMF straling….’
‘Precies’, viel Dunci hem in de rede, ‘de vreemde situatie dat sterke afkoeling en flinke opwarming elkaar snel gaan afwisselen.’
‘Dat…..dat is bijzonder ja’, hij streek langzaam over zijn kin, ‘hoe zeker ben je hiervan?’
‘Wetenschap en zekerheid, vul zelf maar in. Mijn hand steek ik er niet voor in het vuur maar op dit moment kunnen we wat mij betreft best een serieuze weddenschap aangaan. Ik wil je met alle plezier mijn nieuwste modellen laten zien….’
‘Ja, ja. Breng het vooral nog niet naar buiten.’
‘Hoezo?’
‘Misschien…. als wat je vertelt inderdaad waar is …..dan zie ik…’
‘Wat zie je?’
‘Oh, maakt niet uit. Ineens moet ik denken aan het verhaal dat jij nog niet zo lang geleden vertelde over Co2…..’
‘Oh, maar dit is iets heel anders.’
‘Jawel, begrijp ik. Maar…. dat is hier dus niet aan de orde. Maar naar buiten toe….. in het opwarming scenario van dit moment….die afwisseling …. het vooruitzicht..…’
Dunci keek naar buiten. Hij merkte dat hij tot rust was gekomen. De reactie van zijn vriend om het nog niet naar buiten te brengen was verstandig. Door zijn toedoen had hij flinke subsidies gekregen voor dit onderzoek. Veel geld verdienen had altijd zijn belangstelling. Hij zag hoe Bernard op een bierviltje duurzaam schreef met een vraagteken en angst, afwisseling en mondiaal met een streep door Co2. Plotseling keek zijn vriend op en glimlachte.
‘Dit klinkt voorlopig heel interessant. Jouw vakgenoten die druk bezig zijn met artikelen en modellen over een toekomstige opwarming of in de schaduw met afkoeling kunnen we overvleugelen met een nieuw scenario! Denk na over een trigger zoals die Co2! Ik begrijp dat we aan de hand van jouw ontdekking eenvoudig met modellen kunnen aantonen wat er zal gebeuren!’
Dunci knikte, sprak kalm:
‘Dat het mogelijk is, heel waarschijnlijk….. ja.’
‘We concentreren ons op die uitersten. Dit moet ik uitwerken. Speelt geo- engineering daar ook nog een rol in?’
Dunci glimlachte. Hij boog zich voorover en zei op gedempte toon:
‘Later leg ik je dat verband uit.’
‘Afgesproken.’
‘Zoals je begrijpt wil ik eerst rustig verder gaan met mijn onderzoek……’
‘Natuurlijk, excuus als ik te snel.…. mocht je geld nodig hebben, je weet…’
‘Dank je Bernard, maar in de eerste plaats gaat het mij..…’
‘We houden contact. Ik denk alvast na over een marketing strategie.’
‘Hoe snel het de komende tijd gaat weet ik nog niet. Maar zaai geen paniek alsjeblieft.’
‘Nee, natuurlijk niet. Ik heb ook tijd nodig….’
Dunci glimlachte.
‘Hoe jij toch telkens vertrouwen hebt in mijn uitkomsten.’
‘Wetenschap wil altijd vooruit, staat nooit stil: jouw woorden. En daarvoor is voortdurend een open geldkraan nodig.’
Hij hief zijn glas en zij proostten in de inmiddels redelijk vol gestroomde clubruimte.

Licht aangeschoten stapte Dunci de keuken in. Zijn vrouw had de tafel gedekt en zag dat de opwinding van eerder die dag was verdwenen. Hij vertelde dat zijn vriend zoals gewoonlijk direct weer mogelijkheden zag om geld te verdienen.
‘Is het zo bijzonder wat je ontdekt hebt?’
‘Hij vond van wel. Net als ik trouwens, zei ik bescheiden.’
Het duurde even voor ze reageerde.
‘Praten jullie zo snel al over geld?’
Dunci schudde zijn hoofd, volgde haar handelingen op het aanrecht.’
‘Misschien hebben we op termijn een airco nodig in de keuken.’
‘Wat?…,’ zij draaide zich om en keek hem verbaasd aan, ‘ik dacht ….. de laatste keer had je het over een ijstijd?’
Dunci schoot in de lach, schudde zijn hoofd en glimlachte.
‘Opwarming en afkoeling. Jij zal wel weer denken aan straling. Voorlopig kun je doorgaan met je zorgen te maken over al die besproeiingen, jouw chemtrails.’
‘Maak daar maar grappen over. Jouw interesses gaan niet verder dan de zolder.’
Ze hield in voor het raam op weg naar het fornuis en keek kort naar een nieuw geplaatste zendmast tegen een lucht met een raamwerk van strepen, gedeeltelijk verlicht door de ondergaande zon. Hoeveel straling maken we nog mee, dacht ze. Waarom wilde Dunci nooit daar onderzoek naar doen?

Joop Brussee

23 oktober 2021

recent

info