De grote ommekeer.

Tao en Dao zitten in meditatiehouding op het strand. Ze kijken naar de dramatische lucht. Vogelgeluiden en verkeer horen ze achter hun in de verte.

T Het lukt nog steeds niet mijn hoofd leeg te krijgen.

D Ik heb hetzelfde. Al die gedachten. Dat eindeloos denken. Het raast maar door.

T Kwestie van tijd staat in dat boek. Maar hoe lang zal dat gaan duren?

D Daar moet je nou juist niet aan denken.

stilte

T Ik ben blij dat we na een jaar weer terug zijn bij onze zogenaamde namen.

D Ik ook. In dit jaar is de wereld veel licht gaan schijnen op duistere gebieden.

T Mooi gesproken. Bedoel je hier, in de warmte?

D Nee. De bagger van het verleden daar. Het voortdurende gevoel geleefd te worden. Zowel zichtbaar als onzichtbaar. Gelukkig dat we dat definitief achter ons hebben gelaten.

T Dat consumentisme, dat kon niet doorgaan. Over de top. Die doordravende bombardementen van buiten waar je gedwongen werd in mee te gaan. Hoog tijd om naar de binnenwereld af te reizen. Naar jezelf. Om van daaruit opnieuw te starten. Een eigen reset als het ware.

D Een beetje bombastisch klinkt het wel. Maar je ziet dat ik gelijk heb gekregen. Het westen is op weg een derde wereldland te worden terwijl hier de tweede wereld steeds meer contouren krijgt.

T Wereldwijd dus. Een grote ommekeer.

lange stilte

D Het is ronduit afschuwelijk te zien hoe die zelfdestructie in ons vroegere vaderland zich voltrekt.

T Liegen en bedriegen, dat raast maar door, elke dag weer.

D Geen weg terug. Gruwelijk te zien hoeveel mensen die onzin troep maar slikken als brave hondjes.

T Je hoeft alleen maar naar die boerenopstand….. nou ja….. opstand…..aardige demonstraties tekijken.

D Ach, dat wordt straks goed getimed in een keer keihard de kop ingedrukt.

T Met dank aan de media. Het systeem stuurt.

D Nu je daarover begint. Het dagelijks nieuws is echt een permanente regen van leugens.

T Het idiote is dat wat als leugen wordt bestempeld juist de waarheid is.

D Ja. Ongelooflijk. Die grote ommekeer.

lange stilte

T Soms verlang ik terug naar de tijd van de echte telefoon.

D Ja, ja. Dat zware zwarte ding aan een draad. Altijd in huis.

T Zonder al die opgedrongen technische mogelijkheden.

D Directe communicatie van mens tot mens. Techniek was toen een hulpmiddel.

T Niet dat staren naar een scherm. Al die eindeloze keuze mogelijkheden met toets een 1, toets een 2…..

D …. vergeet niet: ook geen wachttijden. Ik hoor hem nog rinkelen.

T Geen codes, betalingen en vinkjes.

D Geen plotselinge piepjes.

T Geen reclame waar je niet om gevraagd hebt.

D Geen wifi met straling waarvan het effect voor je gezondheid niet onderzocht is.

T Al die techniek……. hadden we toen helemaal niet nodig.

D Nu is die techniek de baas over ons. Nou ja, de mensen erachter dan.

T Zij bepalen het leven inplaats van dat wij het doen door te kiezen van welke technische hulpmiddelen bij het leven.

D De grote ommekeer.

T Van buiten naar binnen

D Van binnen naar buiten.

ze halen twee keer diep adem en galmen drie oooom’s ; daarna is alleen de zee te horen met vogelgeluiden en verkeer op de achtergrond.

Joop Brussee

13 juli 2022

narren

info